على ربانى گلپايگانى

217

درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )

فصل دوّم حقيقت و احكام امامت شيعه و امامت در ضرورت و وجوب امامت بين شيعه و اهل سنّت اختلافى نيست ، با اين تفاوت كه شيعه وجوب آن را عقلى ، و اهل سنّت وجوب آن را نقلى مىدانند . در اين مطلب كه امامت جنبه‌ى جانشينى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را دارد نيز اختلافى وجود ندارد . ولى در اين‌كه حقيقت امامت چيست ، امام چه صفاتى بايد داشته باشد ، و چگونه تعيين مىگردد ؟ ديدگاه دو مذهب متفاوت است . در اين فصل ديدگاه شيعه در مورد حقيقت امامت و صفات و شرايط امام را بيان خواهيم كرد . با روشن شدن اين دو مطلب ، ديدگاه شيعه در مورد راه تعيين امام نيز روشن خواهد شد . الف ) حقيقت و ابعاد امامت اهل سنّت ، اگرچه از منظر خلافت و جانشينى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به امامت مىنگرند ، ولى آن را امرى بشرى مىدانند كه مسلمانان از طريق مشورت و تبادل